„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”
(Łk 10,2)
Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej.
W czasie sakramentu święceń zostaje udzielona władza i dar Ducha Świętego, pozwalający wykonywać służbę w Ludzie Bożym w imię i na mocy Jezusa (por. KKK 1537-1538). Obejmuje on trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat.
Kapłaństwo jest sakramentem, który daje władzę sprawowania świętych obowiązków związanych z kultem Bożym i zbawieniem dusz, który wyciska na duszy osoby przyjmującej ten sakrament charakter sługi Bożego.
Sakrament Kapłaństwa został ustanowiony przez Chrystusa.
Chrystus Pan, wybrawszy Sobie ze świata uczniów i Apostołów, dał im uprawnienia kapłańskie: „Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam” (Jan 20, 21), władzę nauczania i udzielania Chrztu świętego: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu” (Mat. 28, 19), władzę sprawowania Ofiary św.: „To czyńcie na Moją pamiątkę” (Łuk. 22, 19) i moc odpuszczania grzechów: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (Jan 20, 23). Apostołowie zaś – zgodnie z wolą Pana Jezusa – otrzymane od Niego łaski i uprawnienia przekazali swym następcom w chwili, kiedy im udzielali Sakramentu Kapłaństwa.
Kto może przyjąć sakrament święceń?
Kodeks Prawa Kanonicznego podaje następujące kryteria:
1. Przyjęty sakrament chrztu świętego, bierzmowania,
2. Nienaganna wiara i poprawne obyczaje,
3. Dobrowolne przyjęcie celibatu i ślubu posłuszeństwa,
4. Ukończone studia filozoficzno-teologiczne,
5. Ukończony wiek kolejno: 23 lata do święceń diakonatu, 25 lat do święceń prezbiteratu, oraz 35 lat do święceń episkopatu (por. KKK 1577-1580).
Szafarzem sakramentu święceń jest zawsze biskup. Głównym momentem tego sakramentu jest nałożenie rąk przez udzielającego i wypowiedziana modlitwa święceń. Są także obrzędy uzupełniające, które dotyczą już konkretnego stopnia sakramentu święceń.
Owoce Sakramentu Kapłaństwa:
– udziela władzy do ważnego, a łaski do godnego wykonywania powinności kapłańskich;
– wyciska niezatarte znamię kapłana Chrystusowego;
– pomnaża łaskę uświęcającą.
Kapłaństwo jest powołaniem, a powołanie jest łaską, która musi trafić na odpowiedni grunt, aby się przyjęła.