„Choruje ktoś wśród was? Niech wezwie kapłanów Kościoła i niech modlą się nad nim namaszczając go olejem w imię Pańskie. Modlitwa płynąca z wiary wybawi chorego i ulży mu Pan. A jeśliby był w grzechach, będą mu odpuszczone”
(Jk 5,14-15)
Kościół wierzy, wyznaje i naucza, że wśród siedmiu sakramentów istnieje jeden specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą, cierpiących i będących w niebezpieczeństwie śmierci, a jest to sakrament namaszczenia chorych.
Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia.
Wizyty u chorych z posługą sakramentalną odbywają się według potrzeb oraz przed Świętami Bożego Narodzenia oraz Wielkanocy. Zgłoszenia osób, do których kapłan ma się udać przyjmowane są w zakrystii lub kancelarii parafialnej.
W nagłych przypadkach z tym sakramentem księża idą o każdej porze.
Przy zgłaszaniu należy określić stan chorego – czy może przyjąć Komunię św.?